Hoe iets weglaten meer zegt dan iets toevoegen…

Kritisch lezen van nieuws- en opinieartikelen op het internet en in de krant draait niet alleen om lezen wat er staat, maar vaak nog meer om lezen wat er niet staat. Als je jezelf enigszins serieus neemt als medium, danwel serieus genomen wil worden, geeft het geen pas om te liegen. Je kunt natuurlijk wel informatie weglaten als de feiten je minder goed uitkomen.

Een paar voorbeelden ter uwer lering ende vermaak op deze zonovergoten zaterdagochtend:

Als de Telegraaf een artikel plaatst over een overval op een juwelier of een woninginbraak, ga dan altijd even op zoek naar de vermelding van de afkomst van de daders. Staat er niks, dan waren het blanke mannen of de schrijver kon ondanks verwoede pogingen daartoe niet bevestigd krijgen dat het allochtonen waren. Afkomst is voor de Telegraaf namelijk alleen relevant als het om buitenlanders gaat.

Als GeenStijl een stuk plaatst over een corrupte ambtenaar of politicus, scan dan even naar een vermelding van de politieke signatuur van de betreffende ambtenaar of politicus. Staat er niks, dan was het in ieder geval geen PvdA-er of de schrijver kon ondanks verwoede pogingen daartoe niet bevestigd krijgen dat het om een PvdA-er ging. Politieke signatuur is voor GeenStijl bij corruptie of “baantjesjagerij” namelijk alleen relevant als het om PvdA-ers gaat (nou vooruit, D66 krijgt ook wat extra aandacht).

Ik sta open voor suggesties en toevoegingen….

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *