Te veel dood

Wat zegt het over een issue als iemand die altijd en overal een mening heeft, die mening nauwelijks meer durft te uiten. Hoe gepolariseerd zijn standpunten geworden als een mening over een uitwas van een issue gezien wordt als een stellingname over het issue als geheel?

In het Midden-Oosten gaan mensen dood – mannen, vrouwen en kinderen. Inmiddels maakt het me niet meer uit wie er begonnen is, als het me ooit al iets heeft kunnen schelen. Ik wil gewoon dat het ophoudt.

Als de twee partijen zelf niet in staat zijn te stoppen, wil ik dat er iemand ingrijpt en het maakt me niet uit wie het doet. Dat ik wil dat het ophoudt, betekent niet dat ik vind dat 1 van beide partijen gelijk heeft.

Iedereen lijkt bang om partij te kiezen en toch kiest iederen partij. Je kiest partij door te zeggen dat Israel alleen zichzelf verdedigt, je kiest partij als je zegt dat Hamas alleen maar een groep vrijheidsstrijders is. Elke nieuwe aanslag, elke nieuwe dode wast een stuk gelijk en onschuld weg tot er niets over is, wat het waard is om het mee eens te zijn.

Ik ben het zat. Ik ben moe. Ik wil niet meer praten over wie er gelijk heeft in het Midden-Oosten, want beide zijden zijn het al lang niet meer waard dat ik het met ze eens ben. Te veel gebroken beloftes, te veel leugens, te veel haat, te veel dood.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *