Facts of life…

Politiek blijft iets moois om te volgen voor een stukjesschrijver. Niet zelden krijg je naar aanleiding van een artikel op een nieuwssite de gelegenheid om je boos te maken op beide betrokkenen. Zo ook hedenochtend in een artikeltje op nu.nl over minister Kamp die iets zei over aardbevingen in Groningen en PvdA-kamerlid Vos die daar weer iets van vond en gelukkig zijn ze allebei stom.

Snijdend punt in het artikel is dat je er door wordt opgeroepen onderscheid te maken tussen wat beide sprekers zeggen en wat ze bedoelen. Ik ga voor uw leesgemak de uitspraken van beide heren even kort samenvatten:

Kamp: “Aardbevingen zijn facts of life”

Vos: “Aardbevingen kunnen nooit facts of life zijn”

Zonder enige context gelezen zou ik naar aanleiding van het bovenstaande genegen zijn te zeggen dat minister Kamp gelijk heeft in de betreffende kwestie. Aardbevingen gebeuren nu eenmaal, net als vulkaanuitbarstingen, en regen, en singles van One Direction. Daar kun je als mens betrekkelijk weinig aan doen. Ik denk dat inwoners van Californië of Japan of IJsland het, wellicht schoorvoetend, met me eens zouden zijn als ik ze zou vertellen dat aardbevingen er in hun omgeving “nu eenmaal bij horen”, net zoals inwoners van Nederland helaas moeten wennen aan winters met natte sneeuw en Italianen moeten wennen aan corrupte politici. Op een overstijgend niveau zou je kunnen zeggen: minister Kamp is een realist en kamerlid Vos is een idealist die het concept van de “maakbare samenleving” tot in het absurde doortrekt.

Inclusief context echter is minister Kamp nogal een klootzak. De aardbevingen in Groningen worden namelijk niet veroorzaakt door een puur natuurlijk fenomeen – ze zijn het gevolg van de aardgasboringen in de omgeving. De rel daaromtrent speelt al jaren en veel inwoners van Groningen zijn terecht bang en boos over de ontwikkelingen (of het gebrek daaraan). Nu is het inmiddels zelfs zo ver dat een beving voor het eerst tot in het centrum van Groningen te voelen was. In context klinkt de opmerking van de minister meer als: “Dan had men daar maar niet moeten gaan wonen” en dat is natuurlijk een VVD-argument ten voeten uit. Je kunt het immers ook gebruiken om uit te leggen waarom je niet ingrijpt in Kobani of bij hongersnoodrampen.

Kamerlid Vos stapte met twee voeten in de “soundbite-val”. Kamps opmerking is, hoewel inhoudelijk onzinnig en beledigend, een catchy soundbite. Vos probeerde de soundbite terug te kaatsen en zei daardoor iets anders dan hij daadwerkelijk bedoelde. Het was handiger geweest als hij letterlijk was ingegaan op wat Kamp bedoelde (of hoe het geïnterpreteerd zou kunnen worden). Dat had het verhaal van de dag kunnen worden.

Totdat het OM besloot om Wilders te gaan vervolgen althans…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *