Dat alles maar mag en zo….

Vanochtend kopt nu.nl met een pakkende titel: “Meerderheid vindt aantal allochtonen in Nederland ‘te hoog'”. Het artikel heeft betrekking op de uitslag van een peiling door onderzoeksbureau Ipsos onder iets meer dan 1100 Nederlanders van 18 jaar en ouder.

Zoals mijn regelmatige lezers weten heeft alles wat met immigratie en integratie in de media verschijnt onmiddellijk mijn aandacht – mijn toetsenbord begon meteen na het lezen van het stukje al lokkende geluiden naar me te maken.

Er staat best wel veel in het artikel waar ik iets van wil vinden, dus heb ik besloten om het in stukjes te gaan hakken. Zo blijft het voor mezelf wat overzichtelijker.

Zo is een van de uitkomsten van het onderzoek bijvoorbeeld dat 48 procent van de ondervraagden van mening is dat er in Nederland ‘te tolerant’ met allochtonen wordt omgegaan. 19 procent vindt het ‘precies goed’ en 24 procent geeft desgevraagd aan dat de samenleving ‘niet tolerant genoeg’ is. Wakkere lezers zullen opmerken dat bijna 10 procent van de respondenten ‘geen mening’ heeft over deze vraag. Dat is best veel – uit het artikel leid ik af dat dat bij een aantal andere vragen ook speelt.

Deze specifieke vraag bevreemdt me enigszins en wel hierom: hoe kunnen we als autochtone inwoners ‘te tolerant’ zijn? Ik ben zo benieuwd hoe die 48 procent van de ondervraagden dat ziet. Is het in hun visie zo dat, waar je als blanke autochtone man wordt gearresteerd als je iemand omversteekt, allochtoon geweld wordt gedoogd? Is er, zonder dat ik het weet, een apart belastingtarief voor eerste en tweede generatie migranten? Overigens vind ik de mensen die van mening zijn dat we ‘niet tolerant genoeg’ zijn net zo raar – het is de keerzijde van de zinnen hierboven.

Het gebruik van het woord ‘tolerant’ in de migratie/integratie-discussie bevreemdt me al jaren. Tolerantie betekent in een (1) woord ‘verdraagzaamheid’, maar in meerdere woorden betekent het ‘de bereidheid om van anderen minder leuke dingen te verdragen’. Mijn tolerantie wordt dagelijks ontelbare keren op de proef gesteld: door medeweggebruikers, door presentatoren op de radio, door “journalisten” van De Gelderlander, je kunt het zo gek niet noemen. De grens van mijn tolerantie wordt grotendeels niet door mezelf bepaald, maar door de mogelijkheden die ik heb om ergens op te reageren – mogelijkheden die in de meerderheid der gevallen behoorlijk beperkt zijn.

In algemene zin kun je waarschijnlijk zeggen dat mensen een grens aan tolerantie ervaren wanneer gedrag van een ander impact begint te hebben op je leven. Een feestje bij de buren is prima, maar als je de volgende dag vroeg op moet en de muziek staat zo hard dat je niet kunt slapen – dat is een grens. Een bumperklever bij “Wegmisbruikers” is tot daar aan toe, maar iemand die achter je plakt op de A2 – dat gaat te ver.

Ik zou dus geneigd zijn te veronderstellen dat mensen die vinden dat we ‘te tolerant’ zijn ervaren dat die grens te vaak wordt overschreden of benaderd. Maar waar is dat dan? Vanuit mijn eigen perspectief gezien: als er bij mij in de buurt een moskee wordt gesticht heeft dat geen invloed op mijn leven – althans niet meer dan wanneer er een kerk zou worden geopend.

Volgens mij blijf ik zitten met de volgende vraag over het predikaat ‘te tolerant’: of de respondent is van mening dat migranten in Nederland meer rechten hebben dan autochtonen, of de respondent vindt dat allochtonen minder rechten zouden moeten hebben dan autochtonen. Welke van de twee is het?

1 reactie


  1. Tolerantie is altijd een wat lastig begrip, want in mijn beleving worden mensen pas wakker en begint het leven pas, als het om relatie gaat. Wat is je relatie met de ander en het (heel erg) andere? Tolerant betekent in mijn ogen op zich al, dat je relatie afstandelijk is, eigenlijk niet eens echt ‘relatie’: je duldt nog net dat de ander in dezelfde lucht ademt, maar je vindt er wel wat van. Te tolerant of niet tolerant genoeg, lijkt me in die zin verder een nonkwestie. Maar wel boeiend dat je het fenomeen aansnijdt natuurlijk!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *