Een dood paard schoppen…

“Social Security is the third rail of American politics – you touch it, you die”

In de fenomenale tv-serie The West Wing komt bovenstaande uitdrukking meerdere keren langs. Het betekent, vrij vertaald, dat sociale bijstand een giftig politiek onderwerp is. Iedereen heeft er een mening over maar je kunt er geen verkiezingen mee winnen. Als je het ter sprake brengt, verlies je, ongeacht wat je standpunt is.

In de Nijmeegse politiek kennen we een vergelijkbaar onderwerp: NEC. Op zich is het natuurlijk geen uniek probleem: er zijn meerdere voetbalclubs in Nederland die de afgelopen jaren met enige regelmaat in financiële problemen zijn geweest. In Nijmegen zijn er sinds midden jaren negentig meerdere verschillende constructies geweest om NEC financieel boven water te houden, van leningen tot mistige constructies met verhuur, verkoop en aanschaf van het stadion en het trainingscentrum in het Goffertpark.

Je kunt geen verkiezingen winnen met een standpunt over dit soort praktijken, omdat je uiteindelijk iedereen te vriend wil houden. Als je een harde lijn aanhoudt dat een bedrijf zijn eigen broek moet kunnen ophouden, krijg je geen stemmen van supporters. Ben je, aan de andere kant, van mening dat NEC koste wat het kost geholpen moet worden, dan win je geen stemmen bij kiezers die vinden dat de gemeente zuinig  moet omgaan met geld.

Elke politieke partij in Nijmegen probeert de kwestie zo voorzichtig mogelijk te benaderen. En dan krijg je dus belachelijke krantenkoppen zoals vanochtend in de Gelderlander. Als je een sportclub vraagt om “keiharde” garanties betekent dat dat je serieus denkt dat NEC sportieve prestaties kan beloven. Immers, de financiële gezondheid van een professionele voetbalclub is direct verbonden aan sportieve resultaten. Als je wint, komt er meer geld binnen, dan wanneer je verliest.

NEC heeft bij één van de voorgaande financiële constructies trouwens al eens sportieve prestaties beloofd, dus het is geen nieuw idee. Er waren twee aardige seizoenen achter elkaar gedraaid en met een herhaling van de prestaties leek Europees voetbal mogelijk. Dat werd het onderpand van een lening bij de gemeente en alsof de duvel ermee speelde maakte NEC het seizoen erna niks klaar.

We hebben de afgelopen jaren vergelijkbare verhalen gelezen over Vitesse en als geboren Sittardenaar weet ik dat de geschiedenis van Fortuna hetzelfde verloop laat zien. Ik geef zelf geen drol om voetbal dus voor mij is de kwestie eigenlijk geen kwestie. Een professionele voetbalclub is een bedrijf met inkomsten en uitgaven. Als niet aan financiële verplichtingen kan worden voldaan moet het bedrijf inkrimpen of failliet gaan.

Maar ja, als politiek zelfs al gaat ingrijpen als “echte” bedrijven in financiële problemen komen, waarom dan ook niet als het om een voetbalclub gaat? De signalen zijn niet echt helder zo, natuurlijk.

De stemming in de raad van gisteren is een opzet naar een nieuwe bail-out voor NEC. De partijen die eigenlijk geen “ja” willen zeggen, maar te bang zijn om “nee” te zeggen, zullen de belofte van garanties als onderpand gebruiken naar hun kiezers als het (onvermijdelijk) weer mis gaat met NEC. Er zullen ook partijen zijn die zich indekken door alleen “nee” te zeggen als de meerderheid voor “ja” gaat: zo kunnen ze zeggen dat ze hun rug recht hebben gehouden zonder verantwoordelijk te zijn voor de teloorgang van de club. En tot slot zullen er partijen zijn die “ja” zeggen tegen nieuw geld voor falend sportief en economisch beleid omdat ze weten waar hun stemmen vandaan komen.

Tot volgend jaar, bij dezelfde vergadering!

 

1 reactie


  1. Leuke sociale analyse van hoe diverse belangen gedrag kleuren. Je hebt wel een visie op gedrag en sociaal functioneren, hè.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *