Boos, bozer, fabel…

Ik kreeg een paar dagen geleden een aardig berichtje naar aanleiding van één van m’n blogs op Ditjes en Datjes, waar ik vrij veel geschreven heb over de aanslagen in Parijs en over vrijheid van meningsuiting. De schrijver vroeg of het niet moeilijk is om me telkens zo boos te maken voor een stukje tekst en of dat niet heel vermoeiend was.

De waarheid is natuurlijk (en zo heb ik de vraag ook beantwoord) dat wat boosheid betreft ik behoorlijke overeenkomsten vertoon met Bruce Banner / de Hulk in The Avengers. Ik ben eigenlijk altijd boos. Niet dat ik de hele dag loop te schreeuwen (of te pas en te onpas in een groot groen monster verander) maar ik lees, hoor en zie de hele dag dingen die me boos maken.

Domme uitspraken, domme artikelen in de krant, domme mensen op televisie. Ik weet dat er mensen zijn die dingen kunnen lezen, horen en/of zien en het dan van zich af kunnen zetten, maar ik ben helaas niet één van die mensen. Je zou kunnen zeggen dat mijn blogs m’n anger management zijn. Zo kan ik nog eens wat van me afschrijven.

Soms kom ik kleine dingen tegen waar ik maar een beetje boos van word – niet boos genoeg voor een hele column. Ter illustratie zal ik even kort schetsen waar ik me vandaag zoal over heb opgewonden.

‘Arnhem en Nijmegen te veel rivalen om zich als 1 regio te presenteren’

‘Journalist De Gelderlander doet aangifte van stalking’

‘Nijmegen krijgt vestiging Kentucky Fried Chicken’

‘Fietstunnel voor veiligere campus Nijmegen’

‘Kranenburg welvarend door Nederlanders’

‘Düsseldorf getroffen door aardbevingen’

Zes koppen die bij het schreven van dit stukje nog op de frontpage van De Gelderlander (regioportal Nijmegen) kunnen worden aangeklikt. Nu heb ik al een hele tijd geleden met mezelf afgesproken dat ik niet op de site van De Gelderlander moet rondhangen omdat het slecht is voor m’n hart, maar ik wil graag op de hoogte blijven van de dagelijkse gang van zaken in m’n woonplaats dus ik zit helaas vast aan de Telegraaf van Gelderland-Zuid. Voordeel is wel dat als ik even om inspiratie verlegen zit, de webstek van de nepjournalisten aan de Waal altijd voldoende te bieden heeft.

Probeer bijvoorbeeld eens (zonder te spieken) in te schatten welk van de bovenstaande zes artikelen de meeste lezersreacties uitlokte. Het besef dat het het stuk over de nieuwe KFC vestiging aan het Plein ’44 ging, deed me bijna met m’n voorhoofd tegen m’n bureau aanbonken. Het meest fascineert het me nog dat de 42 reacties (jazeker!) binnen een vloek en een zucht verzanden in een oeverloze politieke discussie tussen “links” en “rechts” – en vanzelfsprekend moet er ook nog even gebabbeld worden over hoe slecht begaanbaar de straatstenen van het plein zijn.

Het artikel over de gestalkte journalist is ook een juweeltje: de journalist is geen journalist maar een stagair, de stalking is geen stalking maar een geval van intimidatie en het artikel is geen artikel maar een herhaling van een stuk van zaterdag. Komt nog bij dat de intimidatie blijkbaar gericht was op het uit de krant houden van een artikel dat al bij de drukker lag en dat de geintimideerde niet de schrijver van het stuk was. Niet de best voorbereide en uitgevoerde bedreiging, zou je zeggen. De reacties zijn wel weer leuk trouwens: tussen de spel- en taalfouten door wordt bijvoorbeeld nog even verteld dat The Soprano’s zo’n goede serie was.

De bovenste kop – over de rivaliteit tussen Arnhem en Nijmegen – is gedestilleerd uit een proefschrift over de ontwikkeling van de Stadsregio Arnhem-Nijmegen (die recent werd opgeheven). Ik stel me zo voor dat de schrijfster een traan moet hebben gelaten over hoe haar levenswerk door een medewerker van De Gelderlander wordt samengevat in vijftien obligate regels clickbait. De commentaren onder het bericht zijn tot tranen toe ontroerend in hun voorspelbaarheid: Arnhemmers en Nijmegenaren die bijna over elkaar heenstruikelen om te mogen vertellen hoe leuk hun eigen stad is en hoe suf de andere stad.

Ik had het ook allemaal niet kunnen lezen natuurlijk, maar ja… dan had ik niks te schrijven gehad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *