Antwoorden zijn geen oplossingen

Toen premier Rutte in de zomer van 2014 de gevleugelde woorden sprak dat de onderste steen boven zou komen met betrekking tot het neerhalen van vlucht MH-17 boven de Oekraïne had ik al mijn twijfels. Niet door de persoon Rutte zelf, hoewel ik niet z’n grootste fan ben, en ook niet omdat ik denk dat iemand anders het beter zou kunnen dan hij.

De vraag waar de meeste mensen het grootste belang aan hechten is de vraag wie de BUK-raket afschoot die 298 mensen het leven kostte: waren het de Russen, de door Rusland gesteunde separatisten of was het het Oekraïnse leger zelf?

Ik dacht toen, net zoals ik het nu denk, dat we nooit een eenduidig antwoord op die vraag zullen krijgen, zelfs niet als er iemand naar voren stapt die zegt: “Ik was het”. De belangen en gevolgen zijn namelijk veel te groot. Mensen die het afgelopen jaar hebben geroepen dat dit de allerbelangrijkste vraag is, overzien niet wat de gevolgen zijn van het antwoord. Denken we echt serieus dat – ongeacht wie van de drie schuldig wordt bevonden – er ooit iemand voor de rechter zal verschijnen? Heeft iemand een besef van de enorme omvang van de internationale problemen die het zou opleveren als we (bijvoorbeeld) een Russische soldaat voor het internationaal gerechtshof in Den Haag zouden willen slepen? Als Rutte en consorten echt ballen hadden gehad waren ze in de nadagen van de crash naar de nabestaanden gestapt en hadden gezegd: “We vinden het heel erg, echt waar, maar er zal nooit iemand bestraft worden voor de feitelijke aanslag op het leven van uw familielid”.

En nu speelt ook nog eens het feit dat het antwoord op de vraag wat de MH-17 uit de lucht haalde (een vraag waarop het antwoord allang bekend was) en het antwoord op de vraag wie op de knop drukte (een vraag die nooit eenduidig beantwoord zal worden), zullen gaan verstoppen dat er een belangrijke vraag niet wordt beantwoord. Een vraag, nota bene, waarvan het antwoord wel een helder en overzichtelijk gevolg zou kunnen hebben en wat bovendien een puur Nederlandse aangelegenheid zou zijn.

Want waarom vloog MH-17 eigenlijk boven de Oekraïne? Er waren waarschuwingen vanuit de NAVO en vanuit Kiev zelf en andere landen/vliegmaatschappijen pasten hun vluchtroutes aan, maar de KLM niet. Wist men van niks, besloot men anders en werd er laks omgesprongen met de waarschuwingen? Dat zijn interessante vragen met mogelijk politieke gevolgen.

Dat de persquotes vanuit de RVD (vrijwel) uitsluitend gaan over het “nieuws” dat er een BUK-raket in het spel was en dat er op de persconferentie vanmiddag geen vragen gesteld mogen worden, suggereert op z’n minst dat de RVD (en daarmee de overheid) de informatie-stroom proberen te controleren.

Het punt is natuurlijk dat het te laat is om eerlijk te zijn. Nu vertellen wat er precies gebeurde, betekent namelijk dat eerdere uitingen van de premier en andere betrokkenen leugens waren. De enige uitweg is je mond houden en hopen dat de storm overwaait

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *