Clash of the intellectual lightweights

Het is niet echt een pakkende filmtitel natuurlijk, maar toffer kun je het toch eigenlijk niet maken. Er is een team aan PR – specialisten nodig om het debat tussen Baudet en Rutte op de een of andere manier interessant te laten zijn.

Het is geen “Thrilla in Manilla” of een “Rumble in the Jungle” – het worden twee mannetjes die op een schoolplein tegen elkaar staan te schreeuwen. “Jij bent stom!” “Nee, jij bent stommer!”

Het is me even door het hoofd geschoten de vraag te stellen hoe dronken Mark Rutte moet zijn geweest alvorens hij akkoord ging met het idee om met Baudet in debat te gaan, maar toen herinnerde ik me dat onze premier veel te saai en kleurloos is om daadwerkelijk dronken te worden. Hij nipt waarschijnlijk nog voorzichtig aan een alcoholvrije Radler (want je weet maar nooit).

Dit debat wordt te tragisch voor woorden. Onze premier heeft geen mening en Baudet heeft geen inhoud, dus het gaat helemaal nergens over. En dan de arrogantie van Baudet door Rutte zijn eigen boeken te sturen als huiswerk. Je voelt nu al aankomen dat hij Rutte gaat overhoren over hoofdstuk 3 van een van z’n quasi-intellectuele schrijfseltjes en dat Rutte daar dan intrapt.

Als de vraag of iemand een boek geschreven heeft bepalend wordt voor wie er premier moet worden, laten we er dan alsjeblieft de eis aan vastknopen dat het ergens over moet gaan… of we maken Herman Brusselmans premier – dan valt er nog wat te lachen.

Ik zie Baudet staan, lopen en praten en denk terug aan de eikels die ik zag rondlopen tijdens mijn eerste jaar aan de universiteit (op de Faculteit Rechtsgeleerdheid was dat destijds). Allemaal van die brallerige types met Van Bommel-schoenen, die hun vrouwelijke jaargenoten als ‘hertjes’ betitelden, te snel te veel bier dronken en niet konden ophouden met neerkijken op mensen met net iets minder mazzel en geld.

Ik zag die types en worstelde me door colleges heen en troostte mezelf met de gedachte dat ik ze na mijn studietijd met enige mazzel niet al te veel meer zou tegenkomen – en nu is een van die lullo’s verdorie leider van een fokking politieke partij en serieus kandidaat voor het premierschap.

Ik zie sinds twee jaar met enige regelmaat comedians uit de Verenigde Staten die aangeven dat hun leven er sinds de verkiezing van Trump niet makkelijker op geworden is. Ze geven aan dat er praktisch geen mogelijkheid meer is voor satire – je verzint iets doms, maar voordat je er iets mee kunt doen, tweet het oranje monster in het Witte Huis iets waardoor jouw idee opeens heel normaal en zinnig lijkt… John Mulaney beschrijft de situatie aldaar alleraardigst.

Ik denk serieus dat het zinvol is om het debat tussen Rutte en Baudet te vergelijken met de manier waarop sommige democraten in Amerika Trump proberen te benaderen, want de vergelijking werkt aan beide kanten. Net als Trump is Baudet zonder meer bereid te liegen of op z’n minst de waarheid te verdraaien om z’n tegenstanders op het verkeerde been te zetten… en net als sommige tegenstanders/criticasters van Trump is Rutte gehandicapt door het feit dat hij a. eigenlijk Baudets kiezers zelf wil hebben waardoor hij het niet met hem oneens kan zijn en dat hij b. inhoudelijk sowieso te kleurloos is om zich van Baudet te onderscheiden.

Ik stel me zo voor dat we na het “debat” gaan lezen dat Rutte gewonnen heeft omdat hij de hele tijd beleefd is gebleven terwijl Baudet gewonnen heeft omdat hij zo intelligent klinkt. Meer dan dat gaan we er niet uit halen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *